Voor velen vormt de kunstacademie een welkome ontsnapping aan de dagdagelijkse realiteit: een plek waar je kan creëren en fantaseren. Zo’n vrijplaats vraagt nabijheid en toegankelijk, maar evengoed een duidelijke grens met de buitenwereld, zodat een rustige, besloten ruimte ontstaat waarin creativiteit de vrije loop krijgt. De site combineert een centrale, goed bereikbare locatie met de beslotenheid van een voormalige “kloostertuin”. Via een poort betreden bezoekers de academietuin: een overgang van het publieke domein naar een culturele huiskamer.
Het project ligt echter op een sensitieve plek, omringd door erfgoed en aan de historische levensader van Asse, waarbij een het qua schaal en materialiteit moet aansluiten. Hierdoor kunnen nieuw en bestaand elkaar versterken. Het ontwerp zoekt eveneens aansluiting met het landschap. De ligging op de rand van de heuvelrug zoekt verbinding met de horizon. De kleine hoogteverschillen op de site zijn aanleidingen voor het opzoeken van de omgeving en de bestaande historisch gegroeide relatie met de horizon te behouden. De compacte opzet creëert een centraal hart, waar ontmoeting en uitwisseling plaatsvinden, maar biedt ook plaats voor het vinden van de eigenheid van elke kunstdiscipline binnen het geheel. Zo vestigt het gebouw zich, ondanks haar sterke, functionele logica, speels maar vanzelfsprekend in de omgeving: nieuw in Asse en toch herkenbaar.