De bescheiden burgerwoning van een theatermaakster grenst, zuidelijk georiënteerd, aan het Kristoffelpleintje, waarvan de kopse zijde wordt begrensd door de gelijknamige 17deeeuwse Sint-Christoffelkapel. De woning wordt links ingesloten door een hoger appartementsgebouw, rechts door een statig herenhuis dat de woning eveneens in breedte als hoogte overstijgt. Driezijdig ingesloten door omliggende bebouwing, heeft de woning dus geen buitenruimte. Zomers brengt een esdoorn op leeftijd enig soelaas. De opdracht bestond erin het hellend dak te vervangen door een schrijverskamer met dakterras. Hoewel de verwijdering van het zadeldak de verhouding met de buren dreigde te verstoren, bood het ook de kans om de hoogte in te gaan. Over een derde van de gevelbreedte werd de façade twee bouwlagen opgetrokken ter hoogte van de linkerbuur. In de openingen van het terras werd glas achterwege gelaten. De schrijfkamer werd haaks op het pleintje gepositioneerd, met een gekaderd zicht op de kapel.