None
Filature du Rabot
Wedstrijdontwerp: sociale woningbouw verweven met industrieel erfgoed
Het beeld van dit deel van de stad wordt in grote mate bepaald door het aanzienlijk aantal overgebleven 19e-eeuwse textielfabrieken en spinnerijen (“filatures”) – industrieel erfgoed dat tegelijkertijd grote open ruimtes maakt in het dense weefsel van de Bloemekenswijk en omgeving. Deze Manchestergebouwen, veelal ingebed in nieuwe publieke (park-) ruimte, geven dit deel van de stad niet alleen zuurstof, maar ook structuur en een herkenbare identiteit.
De rationele en economische structuur met vaste traveematen is leesbaar in hun gevels en daken. Het zijn tegelijk stoere, maar sierlijk gearticuleerde baksteengebouwen met een tijdloos karakter. We hanteren eenzelfde sterke baksteenritmering met geaccentueerde in– en uitsprongen van de traveeën als leidraad. Zowel de grondgebonden woningen als de meergezinswoning krijgen een karaktervol silhouet dat zich met een ééngemaakt orthogonaal grid verweeft met het patrimonium. Een gelijkaardige traveemaat van minder dan 6m is voor de grondgebonden woningen én voor de appartementen de basis die ook bouwtechnisch interessant is. De in- en uitsprongen en gekartelde gevellijn creëren subtiele overgangen tussen het openbaar domein en kleinschaligere vormen van collectiviteit in de benadering van het gebouw. Dit genereert meer zichten naar het Bloemekenspark en het verder afgelegen stadssilhouet, en geeft tevens een tweede oriëntatie aan de units. Hiernaast zorgt het ervoor dat de terrassen minder blootgesteld zijn aan wind en inkijk.
Het totaalbeeld dat ontstaat bij de benadering van de gebouwen is er één van achter elkaar teruggetrokken vlakken of volumes, variërend in hoogte. Terwijl de vertrapte afbouw aan de parkzijde tegemoet komt aan een gepaste schaalbeleving vanuit het naastgelegen plan en hierdoor ook aansluit ook de kroonlijsthoogte van de kopse woningen aan de parkzijde, ontstaat er in het straatbeeld naast de Filature een ritmische dialoog met de filaturegevel. Het spel van bezonning en schaduw van de verschillende volumes onderling, creëert extra ritmering en raffinement.